ماده ۱ – در اجرای ماده ۴۹ قانون کار جمهوری اسلامی ایران، کلیه کارفرمایان مشمول قانون مزبور که تا کنون طرح طبقه بندی مشاغل کارگاه خود را طبق نظام ارزیابی وزارت کار و امور اجتماعی تهیه و اجراء ننموده اند مکلفند در تاریخ هایی که توسط این وزارتخانه تعیین می‌شود طرح طبقه بندی مشاغل کارگاه خود را تهیه و پس از تأیید وزارت کار و امور اجتماعی به مورد اجراء گذارند.
تبصره ۱ – کارگاهها می‌توانند قبل از تعیین مهلت های مقرر نسبت به تهیه و اجرای طرح طبقه بندی مشاغل خود مبادرت نموده و آن را به تأیید وزارت کار و امور اجتماعی برسانند. در این صورت مأخذ شمول طرح در مورد کارکنان، تاریخی است که تقاضای تهیه و اجرای طرح در این وزارتخانه به ثبت رسیده باشد.
تبصره ۲ – کارگاههایی که بر اساس ضوابط مبادرت به ثبت توافقنامه تهیه و اجرای طرح طبقه بندی مشاغل در وزارت کار و امور اجتماعی نموده اند و در تاریخ تصویب این آیین‌نامه طرح آنان به تأیید نهایی نرسیده کماکان بر اساس توافقنامه قبلی عمل خواهند کرد.
ماده ۲ – تهیه و اجرای طرح طبقه بندی مشاغل در کارگاههایی که در تاریخ تصویب این آیین‌نامه یا بعد از آن دارای بیش از پانصد نفر کارگر تابع قانون کار بوده و مشمول مصوبه ۱۷ / ۴ / ۶۹ شورای عالی کار قرار نگرفته باشند، الزامی است. تاریخ شمول طرح درباره کارگاههای مزبور، حسب مورد، تاریخ تصویب این آیین‌نامه و یا تاریخی است که به حد نصاب مزبور می رسند.
ماده ۳ – ملاک تعیین حد نصاب تعداد کارگران برای شمول این آیین‌نامه در مورد کارگاهها، تعداد کارگران دائم آنها می‌باشد.
ماده ۴ – واحدهایی که تحت عنوان گروه یا مجتمع و نظایر آنها تابع یک شخصیت حقوقی بوده و شامل چند کارگاه مختلف می‌باشند از نظر ماده یک، این آیین‌نامه از لحاظ تعداد کارگران یک واحد محسوب می گردند.
ماده ۵ – هر نوع تغییر حقوقی در وضع مالکیت کارگاه از قبیل فروش یا انتقال به هر شکل، تغییر نوع تولید، ادغام در مؤسسه دیگر، ملی شدن کارگاه، فوت مالک و امثال آنها مانع از ادامه روند تهیه و اجرای طرح طبقه بندی مشاغل نمی‌شود و هنگام چنین تغییری تعهدات و آثار اقدامات کارفرما یا مدیریت قبلی در زمینه طرح مذکور عیناً به کارفرما یا مدیریت جدید منتقل می‌شود.
ماده ۶ – طرح طبقه بندی مشاغل که هدف آن استقرار مناسبات صحیح کارگاه با بازار کار در زمینه مزد و مشخص بودن شرح وظایف و دامنه مسئولیت مشاغل مختلف و ایجاد یک نظام مزدی صحیح است، شامل عناوین و تعاریف لازم برای تصدی هر شغل، عوامل تعیین کننده امتیازات شغل، جدول تخصیص امتیازات عوامل، جدول مزد، دستورالعمل اجرایی آن بر اساس ضوابط و رویه ها و دستورالعمل های وزارت کار و امور اجتماعی خواهد بود.
تبصره – برای دستیابی به استاندارد مشاغل در صنایع و حرفه و فعالیت های مختلف در هر صنعت یا حرفه، وزارت کار و امور اجتماعی با همکاری کارگاههای ذیربط، مشاغل را از نظر رسته و رشته و شرایط احراز و مهارت ها و توانایی ها، گروه یا طبقه شغلی، شرح وظایف، امتیازات متعلقه و نظایر آنها به تدریج استاندارد نموده و به واحدهای ذیربط ابلاغ خواهد کرد.
ماده ۷ – کارفرمایان مکلفند مابه التفاوت احتمالی مزد ناشی از اجرای طرح طبقه بندی مشاغل را از تاریخی که کارگاه مشمول اجرای طرح می‌شود به کارگران مشمول پرداخت نمایند.
ماده ۸ – هرگونه اصلاح و تجدیدنظر در طرح‌های طبقه بندی مشاغلی که به تأیید رسیده اند، موکول به تأیید مجدد وزارت کار و امور اجتماعی است.
این آیین‌نامه در هشت ماده و سه تبصره در تاریخ ۱۳۷۱/۲/۱۲ به تصویب وزیر کار و امور اجتماعی رسیده است.
دیدگاه شما