پروتکل اختیاری دوم میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی، با هدف لغو مجازات اعدام

پروتکل اختیاری دوم میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی، با هدف لغو مجازات اعدام

تصویب: ۱۵ دسامبر ۱۹۸۹

قطعنامه ۴۴/۱۲۸ مجمع عمومی

لازم‌الاجرا: ۱۱ ژوئیه ۱۹۹۱، مطابق با ماده ۸(۱)

دولت‌های عضو این پروتکل،

با اعتقاد به اینکه لغو مجازات اعدام به ارتقای کرامت انسانی و توسعه تدریجی حقوق بشر کمک می‌کند،

با یادآوری ماده ۳ اعلامیه جهانی حقوق بشر، مصوب ۱۰ دسامبر ۱۹۴۸، و ماده ۶ میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی، مصوب ۱۶ دسامبر ۱۹۶۶،

با توجه به اینکه ماده ۶ میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی به لغو مجازات اعدام اشاره دارد و نشان می‌دهد که این اقدام مطلوب است،

با این باور که تمامی اقدامات برای لغو مجازات اعدام باید به عنوان پیشرفتی در بهره‌مندی از حق حیات در نظر گرفته شود،

و با تمایل به تعهد بین‌المللی برای لغو مجازات اعدام،

به شرح زیر توافق کرده‌اند:

ماده ۱

۱. هیچ‌کس در حوزه قضایی دولت عضو این پروتکل اعدام نخواهد شد.

۲. هر دولت عضو تمامی تدابیر لازم را برای لغو مجازات اعدام در حوزه قضایی خود اتخاذ خواهد کرد.

ماده ۲

۱. هیچ‌گونه حق شرطی نسبت به این پروتکل قابل پذیرش نیست، مگر شرطی که در زمان تصویب یا الحاق اعلام شود و اعمال مجازات اعدام را در زمان جنگ، بر اساس محکومیت به جرمی بسیار جدی با ماهیت نظامی که در دوران جنگ ارتکاب یافته است، مجاز بداند.

۲. دولتی که چنین شرطی را اعلام می‌کند، باید هم‌زمان با تصویب یا الحاق، مقررات مربوطه قانون ملی خود را که در زمان جنگ قابل اجرا است، به دبیرکل سازمان ملل متحد اطلاع دهد.

۳. دولتی که چنین شرطی را اعلام کرده است، باید آغاز یا پایان وضعیت جنگی را که در قلمرو آن اعمال می‌شود، به دبیرکل سازمان ملل متحد اطلاع دهد.

ماده ۳

دولت‌های عضو این پروتکل موظفند در گزارش‌هایی که بر اساس ماده ۴۰ میثاق به کمیته حقوق بشر ارائه می‌دهند، اطلاعاتی درباره تدابیر اتخاذ شده برای اجرای این پروتکل ارائه دهند.

ماده ۴

در مورد دولت‌های عضوی که طبق ماده ۴۱ میثاق اعلامیه‌ای ارائه داده‌اند، صلاحیت کمیته حقوق بشر برای دریافت و بررسی ارتباطات مربوط به عدم رعایت تعهدات توسط دولت‌های دیگر، شامل مفاد این پروتکل نیز خواهد شد، مگر اینکه دولت مذکور در زمان تصویب یا الحاق اعلامیه‌ای مغایر ارائه داده باشد.

ماده ۵

در مورد دولت‌های عضوی که به پروتکل اختیاری اول میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی مصوب ۱۶ دسامبر ۱۹۶۶ پیوسته‌اند، صلاحیت کمیته حقوق بشر برای دریافت و بررسی شکایات از سوی افراد تحت صلاحیت آن، شامل مفاد این پروتکل نیز خواهد شد، مگر اینکه دولت مذکور در زمان تصویب یا الحاق اعلامیه‌ای مغایر ارائه داده باشد.

ماده ۶

۱. مفاد این پروتکل به عنوان مقررات تکمیلی به میثاق اعمال خواهد شد.

۲. با در نظر گرفتن امکان حق شرط طبق ماده ۲ این پروتکل، حقی که در بند ۱ ماده ۱ این پروتکل تضمین شده است، تحت هیچ شرایطی قابل تعلیق بر اساس ماده ۴ میثاق نخواهد بود.

ماده ۷

۱. این پروتکل برای امضای هر دولتی که میثاق را امضا کرده است، مفتوح است.

۲. این پروتکل باید توسط هر دولتی که میثاق را تصویب کرده یا به آن ملحق شده است، تصویب شود. اسناد تصویب باید نزد دبیرکل سازمان ملل متحد سپرده شود.

۳. این پروتکل برای الحاق هر دولتی که میثاق را تصویب کرده یا به آن ملحق شده است، مفتوح است. الحاق باید از طریق سپردن سند الحاق به دبیرکل سازمان ملل متحد انجام شود.

۴. دبیرکل سازمان ملل متحد تمامی دولت‌هایی را که این پروتکل را امضا یا به آن ملحق شده‌اند، از سپردن هر سند تصویب یا الحاق مطلع خواهد کرد.

ماده ۸

۱. این پروتکل سه ماه پس از تاریخ سپردن دهمین سند تصویب یا الحاق نزد دبیرکل سازمان ملل متحد، لازم‌الاجرا خواهد شد.

۲. برای هر دولتی که پس از سپردن دهمین سند تصویب یا الحاق، این پروتکل را تصویب کند یا به آن ملحق شود، این پروتکل سه ماه پس از تاریخ سپردن سند تصویب یا الحاق آن دولت، لازم‌الاجرا خواهد شد.

ماده ۹

مفاد این پروتکل بدون هیچ‌گونه محدودیت یا استثنا به تمامی بخش‌های دولت‌های فدرال گسترش خواهد یافت.

ماده ۱۰

دبیرکل سازمان ملل متحد تمامی دولت‌هایی را که در بند ۱ ماده ۴۸ میثاق ذکر شده‌اند، از موارد زیر مطلع خواهد کرد:

۱. شروط، ارتباطات و اطلاعیه‌های ارائه شده تحت ماده ۲ این پروتکل؛

۲. اظهارات ارائه شده تحت مواد ۴ یا ۵ این پروتکل؛

۳. امضاها، تصویب‌ها و الحاق‌ها تحت ماده ۷ این پروتکل؛

۴. تاریخ لازم‌الاجرا شدن این پروتکل بر اساس ماده ۸ آن.

ماده ۱۱

این پروتکل، که متون عربی، چینی، انگلیسی، فرانسوی، روسی و اسپانیایی آن از اعتبار یکسان برخوردارند، در آرشیوهای سازمان ملل متحد نگهداری خواهد شد.

دبیرکل سازمان ملل متحد نسخه‌های گواهی‌شده این پروتکل را به تمامی دولت‌هایی که در ماده ۴۸ میثاق ذکر شده‌اند، ارسال خواهد کرد.


Second Optional Protocol to the International Covenant on Civil and Political Rights, aiming at the abolition of the death penalty

ADOPTED

۱۵ December 1989

BY

General Assembly resolution 44/128

Entry into force: 11 July 1991, in accordance with article 8(1)

The States Parties to the present Protocol,

Believing that abolition of the death penalty contributes to enhancement of human dignity and progressive development of human rights,

Recalling article 3 of the Universal Declaration of Human Rights, adopted on 10 December 1948, and article 6 of the International Covenant on Civil and Political Rights, adopted on 16 December 1966,

Noting that article 6 of the International Covenant on Civil and Political Rights refers to abolition of the death penalty in terms that strongly suggest that abolition is desirable,

Convinced that all measures of abolition of the death penalty should be considered as progress in the enjoyment of the right to life,

Desirous to undertake hereby an international commitment to abolish the death penalty,

Have agreed as follows:

Article 1

  1. No one within the jurisdiction of a State Party to the present Protocol shall be executed.
  2. Each State Party shall take all necessary measures to abolish the death penalty within its jurisdiction.

Article 2

  1. No reservation is admissible to the present Protocol, except for a reservation made at the time of ratification or accession that provides for the application of the death penalty in time of war pursuant to a conviction for a most serious crime of a military nature committed during wartime.
  2. The State Party making such a reservation shall at the time of ratification or accession communicate to the Secretary-General of the United Nations the relevant provisions of its national legislation applicable during wartime.
  3. The State Party having made such a reservation shall notify the Secretary-General of the United Nations of any beginning or ending of a state of war applicable to its territory.

Article 3

The States Parties to the present Protocol shall include in the reports they submit to the Human Rights Committee, in accordance with article 40 of the Covenant, information on the measures that they have adopted to give effect to the present Protocol.

Article 4

With respect to the States Parties to the Covenant that have made a declaration under article 41, the competence of the Human Rights Committee to receive and consider communications when a State Party claims that another State Party is not fulfilling its obligations shall extend to the provisions of the present Protocol, unless the State Party concerned has made a statement to the contrary at the moment of ratification or accession.

Article 5

With respect to the States Parties to the first Optional Protocol to the International Covenant on Civil and Political Rights adopted on 16 December 1966, the competence of the Human Rights Committee to receive and consider communications from individuals subject to its jurisdiction shall extend to the provisions of the present Protocol, unless the State Party concerned has made a statement to the contrary at the moment of ratification or accession.

Article 6

  1. The provisions of the present Protocol shall apply as additional provisions to the Covenant.
  2. Without prejudice to the possibility of a reservation under article 2 of the present Protocol, the right guaranteed in article 1, paragraph 1, of the present Protocol shall not be subject to any derogation under article 4 of the Covenant.

Article 7

  1. The present Protocol is open for signature by any State that has signed the Covenant.
  2. The present Protocol is subject to ratification by any State that has ratified the Covenant or acceded to it. Instruments of ratification shall be deposited with the Secretary-General of the United Nations.
  3. The present Protocol shall be open to accession by any State that has ratified the Covenant or acceded to it.
  4. Accession shall be effected by the deposit of an instrument of accession with the Secretary-General of the United Nations.
  5. The Secretary-General of the United Nations shall inform all States that have signed the present Protocol or acceded to it of the deposit of each instrument of ratification or accession.

Article 8

  1. The present Protocol shall enter into force three months after the date of the deposit with the Secretary-General of the United Nations of the tenth instrument of ratification or accession.
  2. For each State ratifying the present Protocol or acceding to it after the deposit of the tenth instrument of ratification or accession, the present Protocol shall enter into force three months after the date of the deposit of its own instrument of ratification or accession.

Article 9

The provisions of the present Protocol shall extend to all parts of federal States without any limitations or exceptions.

Article 10

The Secretary-General of the United Nations shall inform all States referred to in article 48, paragraph 1, of the Covenant of the following particulars:

  1. Reservations, communications and notifications under article 2 of the present Protocol;
  2. Statements made under articles 4 or 5 of the present Protocol;
  3. Signatures, ratifications and accessions under article 7 of the present Protocol:
  4. The date of the entry into force of the present Protocol under article 8 thereof.

Article 11

  1. The present Protocol, of which the Arabic, Chinese, English, French, Russian and Spanish texts are equally authentic, shall be deposited in the archives of the United Nations.
  2. The Secretary-General of the United Nations shall transmit certified copies of the present Protocol to all States referred to in article 48 of the Covenant.