[متن جمع بندی کنفرانس تهران که عصر روز ۲۹ فروردین ۱۳۸۹ در پایان این کنفرانس قرائت شد به این شرح است:]
کنفرانس بینالمللی خلع سلاح و عدم اشاعه با شعار انرژی هستهای برای همه، سلاح هستهای برای هیچ کس از ۲۸ تا ۲۹ فروردین ۱۳۸۹ در تهران برگزار شد. در این کنفرانس بسیاری از مقامات عالیرتبه و کارشناسان برجسته از حدود ۶۰ کشور جهان مشارکت داشتند و درباره نگرانی ها و چالش های موجود درباره خلع سلاح و عدم اشاعه سلاح های کشتار جمعی به ویژه سلاح های هستهای به بحث و تبادل نظر پرداختند. با توجه به بیانیه ها و مطالب ارائه شده توسط شرکت کنندگان کنفرانس؛
۱- از وضعیت پیچیده موجود در زمینه خلع سلاح و امنیت بینالمللی عمیقا ابراز نگرانی نمود و همچنین نگرانی خود را از تداوم وجود سلاح های کشتار جمعی به ویژه سلاح های هستهای و استفاده یا تهدید به استفاده از این سلاح ها ابراز نمود.
۲- بر خلع سلاح هستهای به عنوان بالاترین اولویت برای جامعه جهانی و لزوم امحاء کامل این سلاح های غیرانسانی در یک ظرف زمانی مشخص اجرای تعهدات خلع سلاحی کشورهای هستهای بر مبنای معاهده عدم اشاعه هستهای و اسناد پایانی کنفرانس های بازنگری سال های ۱۹۹۵ و ۲۰۰۰ و تحقق کامل ۱۳ گام خلع سلاحی تعهد شده توسط کشورهای هستهای تاکید نمود.
۳- بر لزوم تلاش مضاعف برای فائق آمدن بر بن بست موجود بر سر راه نائل آمدن به خلع سلاح هستهای در تمامی ابعادش و ارتقاء چند جانبه گرایی در حیطه خلع سلاح هستهای و عدم اشاعه هستهای تاکید نمود.
۴- بر لزوم انعقاد یک کنوانسیون جامع، غیر تبعیض آمیز و به لحاظ حقوقی الزام آور برای منع کامل توسعه، تولید، انتقال، ذخیره سازی، استفاده یا تهدید به استفاده از این سلاح ها برای نائل آمدن به جهانی عالی از سلاح های هستهای با توجه به تجربه انعقاد دو کنوانسیون سلاحهای شیمیایی در سال ۱۹۹۲ و کنوانسیون منع سلاح های بیولوژیک در سال ۱۹۷۲ و همچنین ارائه تضمین های امنیتی جامع و غیر تبعیض آمیز تا حصول خلع سلاح هستهای کامل تاکید نمود.
۵- بر نیاز به اقدام در راستای تحقق مناطق عاری از سلاح هستهای در بخش های مختلف جهان به ویژه در خاورمیانه بر اساس قطعنامه های ذیربط سازمان ملل تاکید نموده و تا حصول چنین نتیجهای به عنوان یک گام اولیه، پیوستن رژیم صهیونیستی به معاهده عدم اشاعه هستهای و قرار گرفتن تاسیسات هستهایش تحت پادمان های آژانس بین المللی انرژی اتمی را به عنوان یک ضرورت اعلام نمود.
۶- بر اصول بازگشت ناپذیری، شفافیت و قابل راستی آزمایی بین المللی بودن اجرای توافقات دو جانبه و چند جانبه کاهش سلاحهای هستهای تاکید نمود.
۷- بر حق استفاده صلح آمیز از انرژی هستهای و لزوم ارتقاء همکاری های بین المللی به عنوان یکی از ارکان معاهده عدم اشاعه هستهای و بر اساس تعهدات مندرج در ماده چهار این معاهده تاکید نمود.
۸- بر اینکه حمله به تاسیسات هستهای صلح آمیز که پیامدهای منفی عمده ای برای انسانها و محیط زیست دارد مصداقی از تخلف آشکار از حقوق بین الملل و منشور سازمان ملل است تاکید نمود.
۹- نگرانی شدید خود را در خصوص تضعیف رژیم عدم اشاعه به دلیل اتخاذ استانداردهای دو گانه و تبعیض آمیز از سوی برخی قدرت های هستهای به ویژه همکاری برخی کشورهای هستهای با غیر اعضای NPT و نادیده انگاشتن زرادخانه هستهای رژیم صهیونیستی ابراز نمود.
۱۰- در مورد دو رده دیگر از سلاح های کشتار جمعی یعنی سلاح های شیمیایی و بیولوژیک نیز بر لزوم پایبندی به تعهدات مربوط به امحاء سلاح های شیمیایی در موعد تعیین شده یعنی سال ۲۰۱۲ و همچنین ضرورت پرداختن به تهدیدات بیولوژیک تاکید شد.
۱۱- با توجه به اهمیت این کنفرانس و نتایج حاصله از آن به عنوان میزبان پیشنهاد می کنیم که نتایج این جلسه به عنوان سند نزد دبیر کل سازمان ملل متحد و دیگر نهادها و سازمان های بین المللی ارائه و ثبت گردد.
۱۲- همچنین با توجه به استقبال شرکت کنندگان نسبت به موضوع این کنفرانس و به منظور بازنگری در خصوص چگونگی پیشبرد اهداف این کنفرانس و حسب ابراز تمایل تعداد زیادی از شرکت کنندگان، دومین نشست کنفرانس خلع سلاح و امنیت بین المللی در نیمه دوم آوریل سال آینده (۲۰۱۱) در تهران برگزار خواهد شد.