ماده واحده – موافقتنامه همکاری جهانگردی بین دولت شاهنشاهی ایران و دولت جمهوری لبنان مشتمل بر یک مقدمه و 9 ماده که در تاریخ 18 آذرماه 1352 (9 دسامبر 1973) بین نمایندگان مختار دو دولت در تهران به امضاء رسیده است تصویب و اجازه مبادله اسناد تصویب آن داده میشود.
قانون فوق مشتمل بر یک ماده و متن موافقتنامه ضمیمه پس از تصویب مجلس سنا در جلسه روز دوشنبه 13ر3ر1353، در جلسه روز سهشنبه بیست و هشتم خردادماه یکهزار و سیصد و پنجاه و سه شمسی بتصویب مجلس شورایملی رسید.
رئیس مجلس شورای ملی – عبدالله ریاضی
موافقتنامه همکاری جهانگردی بین دولت شاهنشاهی ایران و دولت جمهوری لبنان
با توجه بمناسبات دوستانه بین دو کشور، با ملاحظه اهمیت جهانگردی برای دو کشور، هم در عرصه اقتصادی و هم بعنوان عامل تفاهم میان مردم با ارزیابی رشد کنونی جهانگردی در دو کشورشان و بهرهبرداری مؤثرتر از منابع بالقوه جهانگردی، با تصمیم به ثمر رساندن هر چه بیشتر این همکاری در حد امکان، با الهام از روح ناشی از توصیههای «کنفرانس ملل متحد در مورد جهانگردی و مسافرتهای بینالمللی» منعقد در رم، از تاریخ 21 اوت تا 5 سپتامبر 1963، و همچنین توصیههای «اتحادیه بینالمللی سازمانهای رسمی جهانگردی».
بر آنچه ذیلا میآید توافق میکنند:
ماده 1 – طرفین عالیه متعاهدین متفقند بر اینکه کلیه تدابیر لازم را برای پیشبرد و تشدید مبادلات جهانگردی بین دو کشور و تشویق جهانگردان عازم از کشورهای ثالث را بکار برند. بدین منظور، دو دولت توجه خاص به تسهیل تشریفات، مسافرت، همکاری در عرصه مواصلات، تبلیغات و انتشارات مشترک جهانگردی، مبادله اطلاعات و مددهای فنی متقابل مبذول خواهند داشت.
ماده 2 – یک کمیسیون مختلط که ازین پس بنام «کمیسیون» شناخته خواهد شد مأمور مطالعه و بکار بردن تدابیری که مفید بحال تحقق یافتن منظورهای تعیین شده باشد، تشکیل خواهد شد.
هیأت هر یک از دو کشور مأمور در کمیسیون مزبور تحت ریاست سرپرست مسئول سازمان رسمی جهانگردی یا نماینده او قرار خواهد داشت.
کمیسیون میتواند، در صورتی که مسائل مندرج در برنامه کارش ایجاب کند، از نمایندگان دستگاههای ذینفع دیگر تقاضای همکاری نماید.
ماده 3 – کمیسیون لااقل سالی یکبار تشکیل جلسه خواهد داد. کمیسیون میتواند، در صورت ضرورت، جلسات فوقالعادهای با توافق رؤسای هیأتها تشکیل دهد.
اجلاسیههای کمیسیون بطور متناوب در هر یک از دو کشور در تاریخی که متفقاً توسط رؤسای هیأتها تعیین شده باشد برگزار خواهد شد. ریاست اجلاسیه را رئیس کمیسیون کشور میزبان عهدهدار خواهد بود. هیئت کشوری که اجلاسیه در آن برگزار خواهد شد مسئولیت و مخارج دبیرخانه را بعهده خواهد داشت.
ماده 4 – زبان رسمی کمیسیون فرانسه خواهد بود.
ماده 5 – کمیسیون برنامه کار خود و همچنین ترتیب تقدم مسائل قابل طرح را تنظیم خواهد کرد. تدابیری که از طرف کمیسیون اختیار شود پس از تصویب مقامات ذیصلاح دو کشور بموقع اجرا گذاشته خواهد شد.
ماده 6 – رؤسای هیأتها از تدابیر متخذه برای اجرای مصوبات کمیسیون خود را مطلع خواهند کرد.
ماده 7 – در صورتی که کشورهای دیگری که دارای همانگونه مصالح ناحیهای و ملی باشند تمایل خود را اظهار کنند، میتوانند اجازه یابند به این موافقتنامه، بشرط تصویب قبلی دو دولت، ملحق گردند.
ماده 8 – موافقتنامه کنونی برای مدت یک سال، از تاریخی که بموقع اجرا درآید، اعتبار دارد.
جز در صورت اعراض یکی از دو دولت یا اخطار پیشین ششماهه، موافقتنامه کنونی با تراضی ضمنی، هر بار برای مدت یک سال، تجدید خواهد شد.
ماده 9 – موافقتنامه کنونی از لحظهای که دو دولت مراتب اتمام تشریفات لازم برای تصویب آنرا متقابلا بیکدیگر اطلاع دهند، بموقع اجرا درخواهد آمد.
تهران – بتاریخ 18 آذرماه 1352 برابر 9 دسامبر 1973
از طرف دولت جمهوری لبنان – از طرف دولت شاهنشاهی ایران
وزیر جهانگردی لبنان – سرپرست سازمان جلب سیاحان
موافقت نامه فوق مشتمل بر یک مقدمه و نه ماده منضم به قانون موافقتنامه همکاری جهانگردی بین دولت شاهنشاهی ایران و دولت جمهوری لبنان میباشد.
رئیس مجلس شورای ملی – عبدالله ریاضی
