سند ملی میراث فرهنگی

«سند ملی میراث فرهنگی» که در جلسه 920 مورخ 1404/6/4 شورای عالی انقلاب فرهنگی و بر اساس مصوبه جلسه 536 شورای معین این شورا به تصویب رسیده است؛ به شرح ذیل برای اجراء ابلاغ می گردد:

مقدمه

 میراث فرهنگی امروزه به مثابه مهمترین منبع فرهنگی در اختیار جوامع برای حال و آینده پیش رو؛ نقشی بی بدیل در توسعه اجتماعی، فرهنگی، سیاسی و اقتصادی آنها دارد و بی شک؛ شناخت، صیانت و بهره‌مندی از آن در دو قالب ملموس و ناملموس به عنوان یکی از اساسی ترین ارکان تحکیم هویت، رشد خلاقیت و خودباوری، می تواند هر کشوری را به شناخت ارزش ها، تاریخ و پیشرفت پایدار نزدیک تر سازد. این میراث ارزشمند؛ مبین هویت و شخصیت فرهنگی جامعه و دربرگیرنده آثار و راه و رسم زندگی گذشتگان و نیاکان و بیانگر حرکت فرهنگی انسان در طول تاریخ می باشد که در مسیر تعالی جامعه و تقویت پویایی هویتی و در حکم معرف هویت مردم و انعکاس و تبلور ارزش های آنان از نسلی به نسلی دیگر منتقل و با شناسایی آن زمینه شناخت هویت و خط حرکت فرهنگی او فراهم می آید. میراث فرهنگی کشور؛ به یک معنا به عنوان مفهومی کلان دربرگیرنده کلیه اقدامات و فرآیندهای شناسایی، شناخت، ثبت، مدیریت، حمایت، نگهداری، مرمت، احیاء و معرفی میراث فرهنگی می باشد که با عبور از نظام پردازش عقلانیت و حکمت معنوی و دینی ایرانی، تاریخ را برای امروز، در قالب عبرت ها و فرصت ها بازتولید می کند.

  تاریخ چند هزار ساله ایران و میراث فرهنگی آن، با وجود فراز و فرودها و تغییر و تحولات بسیار، الگویی بسیار شایسته از زندگی اجتماعی و معنوی را در قالب گونه های مختلف میراث فرهنگی اعم از معماری، شهر سازی، ادبیات، هنر و حکمرانی به بشر ارائه می کند که علی رغم همه ادراکات و محصولات دوره معاصر، برای انسان ، حائز اهمیت و راهگشاست.

میراث فرهنگی ایران به مثابه دستاورد فکری و فرهنگی نخبگان و خبرگان در طول هزاره ها، هویت ساز ملت ایران و گنجینه ای از میراث بشری است که به عنوان دارایی مشترک بشریت با ایفاء نقش و سهمی بی بدیل در شکل گیری تمدن های جهانی و ایجاد جهش های هنری، علمی، تمدنی در تاریخ؛ تأثیرات ماندگاری در همه حوزه های تمدنی از جمله علم، هنر، فلسفه، اقتصاد، نظامی گری و حکمرانی همه جهان بر جای نهاده است. بخش های وسیعی از این میراث با پدیدار شدن مرزهای جغرافیایی و سیاسی در سده های اخیر، در خارج مرزهای کنونی ایران واقع شده و پاسداشت و انتقال آن به نسل های آینده، نه تنها تکلیفی ملی، بلکه مسئولیتی بین المللی و تاریخی برای جمهوری اسلامی ایران است. میراث فرهنگی ایران، پلی میان حکمت و اشراق کهن و تجربه های معاصر است که با حکمرانی و مدیریت خردمندانه، هویت ما را استحکام و در پی آن، زمینه پیشرفت مادی و معنوی و ظهور تمدن نوین ایرانی ـ اسلامی را نوید خواهد داد.

 در این راستا؛ طراحی و تصویب سند ملی میراث فرهنگی به عنوان گامی مهم در چارچوب راهبرد کلان 2 نقشه مهندسی فرهنگی کشور و راهبردهای ملی 10 با محوریت «بازشناسی، حفظ و ترویج مواریث تمدنی و سنن ملی و قومی و تقویت تعامل فرهنگ های قومی با محوریت فرهنگ اسلامی ایرانی و حفظ وحدت ملی» و اقدام ملی 17 با تمرکز بر «حمایت از فعالیت های فرهنگی، میراث فرهنگی و تولیدات هنری و ادبی اقوام ایرانی حول ارزش های اسلامی ـ ایرانی به ویژه در مناطق مرزی مبتنی بر آمایش فرهنگی و سرزمینی» می تواند ترسیم کننده منظومه فکری ایرانی ـ اسلامی و بخشی از وضعیت مطلوب فرهنگی کشور در سایه سار اصول تعالیم پیامبران و بر اساس مبانی، ارزش های دینی و ملی، اصول بنیادین فرهنگی کشور، رهنمودهای مقام معظم رهبری (مدظله العالی) و سایر اسناد فرادستی و همچنین مقتضیات ملی، منطقه ای و جهانی باشد.

سند حاضر، به عنوان سندی برنامه‌ای برای بهره‌گیری از ظرفیت دستگاه‌ها، نهادها و ارکان مختلف اجتماعی به منظور زمینه‌سازی برای شناخت عمومی و تخصصی جامعه و اقدامات زیربنایی برای حفاظت و به کارگیری مؤثر ارزش‌ها و توجه به اهمیت فرهنگی میراث فرهنگی تدوین شده است و قصد دارد نقش جمهوری اسلامی ایران را به عنوان حافظ میراث فرهنگی ایران و نیز گنجینه‌های مشترک جهانی؛ تثبیت و با تکیه و بهره‌گیری از این سرمایه بی‌همتا، زمینه را برای پیشرفت کشور و تعالی کلیت فرهنگ جهانی ترسیم نماید.

بخش اول: مبانی، ارزش ها و اصول

1ـ مبانی

1ـ1ـ میراث فرهنگی، ابزار شناخت خداوند و سنّت های الهی در عینیّت تاریخ؛

2ـ1ـ میراث فرهنگی؛ درک گذشته برای خلق آینده و ایجاد تمدن نوین ایرانی ـ اسلامی و میراث تمدنی جامعه؛

3ـ1ـ میراث فرهنگی؛ عامل تحکیم پیوندهای خانوادگی و اجتماعی؛

4ـ1ـ میراث فرهنگی؛ منبع دانش، تجارب و باور زیست سرزمینی؛

5 ـ1ـ میراث فرهنگی؛ زیربنای پیشرفت همه جانبه کشور؛

6 ـ1ـ میراث فرهنگی؛ تجسم عینی تاریخ و تمدن یک ملت؛

7ـ1ـ میراث فرهنگی؛ مقوم سبک زندگی ایرانی ـ اسلامی؛

8 ـ1ـ میراث فرهنگی؛ اصل، اساس، ریشه، هویت و همه داشته های تاریخی ملت؛

9ـ1ـ میراث فرهنگی؛ قدمت، اصالت، تفاخر و دیرینگی یک ملت؛

10ـ1ـ میراث فرهنگی؛ عامل وفاق، انسجام، همبستگی اجتماعی و وحدت ملی.

2ـ ارزش ها

1ـ2ـ پندآموزی از تاریخ و گذشتگان در چارچوب آموزه های ایرانی ـ اسلامی؛

2ـ2ـ صیانت از میراث فرهنگی ملموس و ناملموس؛

3ـ2ـ مردمی کردن حفاظت و صیانت از میراث فرهنگی؛

4ـ2ـ تکیه بر میراث فرهنگی در چارچوب آموزه های ایرانی ـ اسلامی برای تعمیق خودباوری ملی و اجتناب از خودباختگی؛

5 ـ2ـ رویکرد فرهنگی در اقتصاد میراث فرهنگی؛

6 ـ2ـ نقش آفرینی خانواده به عنوان واحد بنیادین هویت ساز، تمدن ساز و فرهنگ ساز در حفاظت از میراث فرهنگی و تمدنی و انتقال دهنده میراث فرهنگی ناملموس، فرهنگ بومی، زبان و گویش محلی، آداب و رسوم به نسل های بعدی.

3ـ اصول

1ـ3ـ آموزه های ایرانی ـ اسلامی اصل بنیادین در حفاظت و صیانت از میراث فرهنگی؛

2ـ3ـ مشارکت عمومی به عنوان یکی از اصول حفاظت و صیانت از میراث فرهنگی؛

3ـ3ـ حساسیت و ایفاء نقش خانواده ها در راستای حفظ، ارزش آفرینی و انتقال میراث فرهنگی؛

4ـ3ـ ترویج میراث فرهنگی در راستای تقویت ایمان و ارتقای فضایل اخلاقی جامعه؛

5 ـ3ـ صیانت از میراث فرهنگی در راستای پاسداشت تنوع و تفاوت های فرهنگی اقوام و عدالت فرهنگی در چارچوب حفظ انسجام اجتماعی و هویت ملی؛

6 ـ3ـ میراث فرهنگی، ابزار تعامل بین نسلی و ارتباطات مبتنی بر ارزش های فرهنگی و معنوی خانوادگی و اجتماعی؛

7ـ3ـ میراث فرهنگی، ابزار ترسیم تصویر واقعی جمهوری اسلامی ایران در تعاملات بین المللی و عامل انتقال پیام های الهی و انسانی به سایر ملل؛

8 ـ3ـ توجه به اقتصاد میراث فرهنگی در چرخه اقتصادی جامعه.

بخش دوم: اهداف

الف ـ هدف اصلی:

تحکیم هویت فرهنگی و تمدنی کشور با تکیه بر میراث فرهنگی

ب ـ اهداف فرعی:

1ـ احیاء میراث فرهنگی ملموس و ناملموس ایرانی ـ اسلامی در سطح ملی و محلی؛

2ـ مردمی سازی حفاظت و صیانت از میراث فرهنگی؛

3ـ افزایش سواد میراث فرهنگی در جامعه؛

4ـ افزایش حساسیت و احساس تعلق خانواده ها نسبت به جایگاه میراث فرهنگی و تمدنی ایرانی ـ اسلامی.

بخش سوم: مسائل

1ـ3ـ گسست میان پشتوانه های فرهنگی و تاریخی جامعه و فعالیت های سیاسی، اجتماعی، اقتصادی، دانشی و هنری فعلی آن؛

2ـ3ـ ضعف آگاهی جامعه اعم از مردم و مسئولان در مورد اهمیت شناخت، حفاظت و کاربرد میراث فرهنگی؛

3ـ3ـ ضعف مشارکت مردم و نقش آفرینی خانواده ها در حفاظت، صیانت از میراث فرهنگی؛

4ـ3ـ ضعف زیرساخت های مورد نیاز برای حفاظت و صیانت و کاربرد میراث فرهنگی؛

5 ـ3ـ ضعف اقتصاد میراث فرهنگی؛

6 ـ3ـ ضعف دیپلماسی میراث فرهنگی.

بخش چهارم: سیاست ها

1ـ اهتمام به میراث فرهنگی در نظام سیاست گذاری و برنامه ریزی کشور

2ـ توانمندسازی جامعه اعم از مردم، خانواده ها و مسئولان به منظور شناخت، حفاظت و کاربرد میراث فرهنگی

3ـ کاهش تصدی گری دولت و افزایش نقش مردم و جوامع محلی درحفاظت و صیانت از میراث فرهنگی

4ـ به روزرسانی، تقویت و توسعه مبانی قانونی، حقوقی، فقهی و دانشی مورد نیاز در زمینه شناخت، حفاظت و صیانت و کاربرد میراث فرهنگی

5 ـ تقویت اقتصاد میراث فرهنگی

6 ـ بهره گیری از ظرفیت های میراث فرهنگی در برقراری ارتباطات بین المللی و ارتقاء جایگاه کشور

بخش پنجم: اقدامات ملی

1ـ جلب توجه ساختار تقنینی به میراث فرهنگی (1)

2ـ اهتمام به اصل حفاظت و کاربرد میراث فرهنگی در تهیه و تدوین اسناد آمایش سرزمین، برنامه های پیشرفت کشور و سایر اسناد و برنامه های ملی (1)

3ـ ارتقاءآگاهی و سواد میراث فرهنگی به عنوان بخشی از سواد عمومی (2)

4ـ افزایش سواد دستگاه های اجرایی و نهادهای عمومی کشور در زمینه اهمیت شناخت، حفاظت و کاربرد میراث فرهنگی (2)

5 ـ ارتقاء مشارکت عمومی و مشارکت دهی خانواده ها در حفظ، احیاء، انتقال و صیانت از میراث فرهنگی (3)

6 ـ حمایت از فعالیت بخش غیردولتی در حوزه احیاء و بهره برداری از میراث فرهنگی (3)

7ـ تقویت و توسعه مبانی فقهی، حکمی و فلسفی (4)

8 ـ رفع خلأهای حقوقی و قانونی (4)

9ـ تقویت و توسعه مبانی دانشی و کاربرد فناوری های نوین (4)

10ـ تقویت بهره برداری از میراث فرهنگی (5)

11ـ توسعه زیرساخت های گردشگری اماکن تاریخی (5)

12ـ حمایت از سرمایه گذاری در حوزه میراث فرهنگی (5)

13ـ بهره گیری از ظرفیت های میراث فرهنگی در گفتمان منطقه ای و بین المللی (6)

14ـ تقویت دیپلماسی میراث فرهنگی (6)

بخش ششم: فعالیت های اجرایی

1ـ تلاش برای تشکیل کمیته تخصصی ویژه میراث فرهنگی در مجلس شورای اسلامی توسط وزارت میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی (1ـ1)

2ـ تلاش برای تشکیل کمیسیون های میراث فرهنگی در شوراهای اسلامی شهرها و روستاها توسط وزارت کشور(1ـ1)

3ـ کمک به دستگاه های اجرایی برای استفاده از دانش و تجارب برگرفته از میراث فرهنگی در بخش مربوطه توسط سازمان برنامه و بودجه (2ـ1)

4ـ استفاده از دانش و تجارب برگرفته از میراث فرهنگی به عنوان شاخص ارزیابی عمومی و تخصصی دستگاه ها و نهادهای اجرایی توسط سازمان امور اداری و استخدامی (2ـ1)

5 ـ کمک به تهیه اسناد پایه و کاربردی مربوط به شناخت دانش و تجارب سرزمینی در طرح های توسعه و عمران توسط سازمان برنامه و بودجه (2ـ1)

6 ـ کمک به انجام مطالعات فرهنگی و تاریخی و تهیه پیوست میراث فرهنگی طرح های توسعه و عمران توسط سازمان برنامه و بودجه (2ـ1)

7ـ تولید محتوای آموزشی و چند رسانه ای میراث فرهنگی در قالب کتاب و آثار هنری جهت انتقال فرهنگ و آداب و رسوم به نسل های جدید با هدف افزایش آگاهی مردم و خانواده ها در مورد میراث فرهنگی توسط وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی (3ـ2)

8 ـ حمایت از سریان میراث ناملموس فرهنگی در سبک زندگی با رویکرد خانواده محوری توسط شورای فرهنگ عمومی و وزارت ورزش و جوانان (3ـ2)

9ـ برگزاری رویدادهای فرهنگی و هنری در موزه ها و اماکن تاریخی با رویکرد خانوادگی و ایجاد فرصت های تعاملی برای بازدید خانواده ها از این مراکز توسط وزارت میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی (3ـ2)

10ـ توسعه آموزش‌های خانواده محور در موزه‌ها و اماکن تاریخی در زمینه اهمیت، حفظ و انتقال میراث فرهنگی توسط وزارت میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی (3ـ2)

11ـ تغییر رویکرد تولید محتوا و آموزش میراث فرهنگی از دانش زندگی گذشتگان به دانش زندگی امروز و آینده و افزودن آن به دروس و ساعات آموزشی میراث فرهنگی در تمامی سطوح آموزشی توسط وزارت آموزش و پرورش (3ـ2)

12ـ حمایت از پژوهش در مورد میراث فرهنگی با تأکید بر روایتگری و کاربردی سازی میراث ناملموس توسط وزارت میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی (3ـ2)

13ـ حمایت و استفاده از ظرفیت های فضای مجازی در ارتقاء سواد میراثی توسط وزارتخانه های میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی و فرهنگ و ارشاد اسلامی (3ـ2)

14ـ برگزاری ساعات آموزشی ویژه کودکان در موزه ها و اماکن تاریخی توسط وزارت آموزش و پروش (3ـ2)

15ـ حمایت از تولید محتوای رسانه‌ای مرتبط با افزایش سواد میراثی جامعه توسط مطبوعات و رسانه ها توسط سازمان صدا و سیما و وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی (3ـ2)

16ـ بهره گیری از رسانه های اجتماعی برای ترویج و مستندسازی تجربیات خانوادگی در زمینه میراث فرهنگی توسط وزارت میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی و دبیرخانه شورای فرهنگ عمومی (3ـ2)

17ـ ایجاد پویش «سفیران خانوادگی میراث فرهنگی» برای معرفی و تبیین روش های حفظ و صیانت میراث فرهنگی به خانواده ها توسط وزارت میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی و شورای فرهنگ عمومی (3ـ2)

18ـ آموزش مربیان مهدهای کودک و فعالان حوزه کودک در معرفی میراث ناملموس فرهنگی به کودکان با همراهی خانواده ها توسط وزارت آموزش و پرورش و وزارت میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی (3ـ2)

19ـ اختصاص بخشی از ساعات آموزش های ضمن خدمت کارکنان و مدیران دستگاه های اجرایی به آموزش های عمومی و تخصصی میراث فرهنگی توسط سازمان امور اداری و استخدامی (4ـ2)

20ـ تشویق مدیران و کارشناسان دولتی به شرکت در برنامه های بازدید میدانی از موزه ها و اماکن تاریخی توسط سازمان امور اداری و استخدامی(4ـ2)

21ـ حمایت از نهادهای مردمی (سمن ها) و انجمن های حوزه میراث فرهنگی توسط وزارتخانه های کشور و میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی (5 ـ3)

22ـ حمایت از مشارکت رسمی جوامع محلی و سمن ها در انجمن های میراث فرهنگی در تمام سطوح استانی توسط وزارت کشور (5 ـ3)

23ـ حمایت از انجمن های میراث فرهنگی به ریاست استاندار، فرماندار، بخشدار و… توسط وزارت کشور (5 ـ3)

24ـ حمایت از تشکیل نهادهای واسط تسهیل گر در حوزه حفاظت و احیاء به ویژه در بافت های تاریخی توسط وزارت کشور (سازمان شهرداری ها و دهیاری ها) (6 ـ3)

25ـ حمایت از برنامه های ترویجی و آموزشی ویژه جوامع محلی میزبان، مالکان و بهره برداران آثار تاریخی توسط وزارت میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی

26ـ حمایت از تهیه طرح های مطالعاتی در حوزه فقهی، حکمی و فلسفی میراث فرهنگی توسط مرکز مدیریت حوزه های علمیه (7ـ3)

27ـ حمایت از تشکیل گروه آموزشی و پژوهشی فقه میراث فرهنگی در یکی از مراکز علمی و حوزوی مادر توسط مرکز مدیریت حوزه های علمیه (7ـ3)

28ـ تهیه و پیشنهاد لوایح ناظر به رفع خلأهای قانونی نقش آفرینی مردم به ویژه جوامع محلی در حفاظت از میراث فرهنگی توسط وزارت میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی (8 ـ4)

29ـ تلاش برای به روزشدن و به روزرسانی قوانین و مقرره های حوزه میراث فرهنگی توسط وزارت میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی (8 ـ4)

30ـ حمایت از ایجاد رشته فقه و حقوق میراث فرهنگی در سطح تحصیلات تکمیلی در نظام آموزش عالی کشور توسط وزارت علوم، تحقیقات و فناوری (8 ـ4)

31ـ حمایت از استفاده از ظرفیت میراث فرهنگی در توسعه علوم و فناوری های بومی توسط وزارت علوم، تحقیقات و فناوری و وزارت بهداشت و درمان و آموزش پزشکی (9ـ4)

32ـ حمایت از حفاظت دانش بنیان از میراث فرهنگی توسط معاونت علمی، فناوری و اقتصاد دانش بنیان ریاست جمهوری (9ـ4)

33ـ حمایت از بومی سازی دانش و فناوری های حفاظت از میراث فرهنگی توسط معاونت علمی، فناوری و اقتصاد دانش بنیان ریاست جمهوری (9ـ4)

34ـ حمایت از کاربردی و بومی سازی فناوری های نوین و هوش مصنوعی در حوزه شناخت، معرفی و ترویج میراث فرهنگی ملموس و ناملموس توسط معاونت علمی، فناوری و اقتصاد دانش بنیان ریاست جمهوری (9ـ4)

35ـ حمایت از تشکیل کرسی های نظریه پردازی میان دانشی در حوزه میراث فرهنگی در مراکز آموزش عالی توسط وزارت علوم، تحقیقات و فناوری (9ـ4)

36ـ حمایت از تأسیس و توسعه رشته ها و گرایش های بین رشته ای حفاظت و صیانت از میراث فرهنگی و کاربردی سازی آن در سطوح تحصیلات تکمیلی توسط وزارت علوم، تحقیقات و فناوری (9ـ4)

37ـ حمایت از اجراء رشته های مرتبط با میراث فرهنگی با رویکرد بین المللی سازی توسط وزارت علوم، تحقیقات و فناوری (9ـ4)

38ـ آموزش و پرورش سواد فرهنگی و بازشناسی، حفظ و ترویج مواریث تمدنی و سنن ملی و قومی به عنوان پشتوانه علمی و تجربی حوزه های دانشی توسط وزارتین علوم، تحقیقات و فناوری و بهداشت و درمان و آموزش پزشکی (9ـ4)

39ـ حمایت از مقررات زدایی و استفاده از روش های نوین تأمین مالی و جلب مشارکت در حوزه میراث فرهنگی توسط وزارت امور اقتصادی و دارایی (10ـ 5)

40ـ حمایت اجتماعی، فنی، اعتباری و تسهیلاتی از مالکان و بهره برداران آثار تاریخی توسط وزارت میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی(10ـ 5)

41ـ حمایت از توسعه زیرساخت ها و خدمات محیطی و داخلی موزه ها و اماکن فرهنگی تاریخی توسط سازمان برنامه و بودجه، وزارتین راه و شهرسازی و میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی (11ـ 5)

42ـ حمایت از ایجاد زیرساخت های قانونی و حقوقی جلب و تضمین امنیت سرمایه گذاری در حوزه میراث فرهنگی توسط وزارت اموراقتصادی و دارایی (12ـ 5)

43ـ حمایت از تشکیل کرسی و میز میراث فرهنگی در نمایندگی های فرهنگی ایران در خارج از کشور توسط سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی و وزارت امورخارجه (13ـ6)

44ـ همکاری برای عضویت وزیر میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی در شورای عالی سازمان فرهنگ و ارتباطات توسط سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی از طریق هماهنگی با مراجع ذی ربط طی تشریفات مربوطه (13ـ6)

45ـ همکاری برای عضویت وزیر میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی یا نماینده تام الاختیار در شورای عالی ایرانیان توسط وزارت امور خارجه از طریق هماهنگی با مراجع ذی ربط طی تشریفات مربوطه (13ـ6)

46ـ حمایت از توسعه برگزاری نمایشگاه موزه ای با سایر کشورها توسط وزارت امورخارجه، سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی و وزارت میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی (14ـ6)

47ـ اختصاص میز به میراث فرهنگی در نمایندگی ایران در یونسکو توسط وزارت امورخارجه

48ـ حمایت از توسعه و نقش آفرینی رایزنی های فرهنگی در حوزه میراث فرهنگی توسط سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی (14ـ6)

49ـ حضور فعال درکنوانسیون های بین المللی میراث فرهنگی و پرداخت به موقع حق عضویت ها توسط وزارت علوم، تحقیقات و فناوری (کمیسیون ملی یونسکو) و سازمان برنامه و بودجه (14ـ6)

50 ـ حمایت از برگزاری رویدادهای مشترک میراث فرهنگی ایران با سایرکشورها توسط وزارت امورخارجه، سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی و وزارت میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی (14ـ6)

51 ـ حمایت از تبادل استاد و دانشجو در رشته های مربوط به حوزه میراث فرهنگی با سایر کشورها توسط وزارت علوم، تحقیقات و فناوری (14ـ6)

بخش هفتم : الزامات اجرایی

1ـ7ـ مسئولیت اجرایی‌سازی سند بر عهدۀ شورای عالی میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی است که از این پس در این سند «شورای عالی میراث» نامیده می شود.

تبصره 1ـ شورای عالی میراث در جلسات مربوط به سند ملی میراث فرهنگی از نمایندگان تام الاختیار وزارتخانه های کشور، علوم، تحقیقات و فناوری، فرهنگ و ارشاد اسلامی، آموزش و پرورش، بهداشت و درمان و آموزش پزشکی، راه و شهرسازی، امور اقتصادی و دارایی، ورزش و جوانان و امورخارجه، معاونت حقوقی و معاونت علمی، فناوری و اقتصاد دانش بنیان ریاست جمهوری، سازمان های امور اداری و استخدامی، برنامه و بودجه و صدا و سیما، فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مدیریت حوزه های علمیه و شورای فرهنگ عمومی حسب موضوع با حق رأی دعوت به عمل می آورد.

تبصره 2ـ شورای عالی میراث به منظور اجرایی‌سازی این سند از سازوکارهای لازم برای بهره گیری بهینه از ظرفیت بخش های خصوصی و مردمی استفاده می کند.

2ـ7ـ شورای عالی میراث با کمک سازمان اداری و استخدامی کشور، سازمان برنامه و بودجه کشور و دستگاه های اجرایی، نگاشت نهادی برنامه‌های اجرایی سند را بر اساس دستورالعمل مصوب ستاد فرهنگی و اجتماعی دبیرخانه شورای عالی انقلاب فرهنگی و حداکثر تا 3 ماه پس از تصویب سند، تهیه و تکمیل و برای تصویب در ستاد هماهنگی نقشه مهندسی فرهنگی کشور به دبیرخانه شورای عالی انقلاب فرهنگی پیشنهاد می نماید.

تبصره 1ـ وزارت میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی موظف است قبل از نگاشت نهادی؛ پیوست محتوایی و موضوعی سند را با توجه به شرح وظایف و مأموریت هر یک از دستگاه های اجرایی تهیه و در اختیار قرار دهد.

تبصره 2ـ نگاشت نهادی برنامه‌های اجرایی پس از تصویب به عنوان ضمائم سند به آن ملحق می شود.

تبصره 3ـ دستگاه های اجرایی مکلفند اعتبارات مورد نیاز برای اجرای فعالیت‌های این مصوبه را پیش بینی و در زمان تدوین لوایح بودجه سنواتی به سازمان برنامه و بودجه کشور ارسال نمایند.

3ـ7ـ شورای عالی میراث مسئول پیگیری اجرا و نظارت بر حسن اجرای برنامه های اجرایی این سند و کارکردسنجی دستگاه ها و ارزیابی میزان اثربخشی برنامه های مذکور است.

تبصره ـ شورای عالی میراث؛ سالیانه گزارش اجرای برنامه های اجرایی و اثربخشی آنها را با همکاری سازمان برنامه و بودجه کشور، سازمان امور اداری و استخدامی کشور و سایر دستگاه های مسئول تهیه و به ستاد فرهنگی و اجتماعی دبیرخانه شورای عالی انقلاب فرهنگی ارائه می نماید.

4ـ7ـ شورای عالی میراث؛ پیشنهاد روزآمدسازی سند را حداکثر هر پنج سال یک بار و برای تصویب در شورای عالی انقلاب فرهنگی ارسال می نماید.

این سند مشتمل بر یک مقدمه، 7 بخش و 6 تبصره در جلسه 920 مورخ 1404/06/04 شورای عالی انقلاب فرهنگی به تصویب رسید و از تاریخ ابلاغ؛ لازم الاجراء می باشد.

رئیس جمهور و رئیس شورای عالی انقلاب فرهنگی ـ مسعود پزشكیان