هیئت وزیران در جلسه مورخ ۱۳۵۴/۰۳/۱۰ بنا به پیشنهاد شماره ۷۲۴۸۲۳ مورخ ۶ /۱۲ / ۱۳۵ وزارت بازرگانی و به استناد ماده ۹ قانون صندوق ضمانت صاردات ایران تعرفه تضمین کالاها و خدمات صادراتی کشور را که به تأیید شورای عالی صندوق رسیده است بشرح زیر تصویب نمودند:
۱– تعرفه تضمین برای ضمانتنامه های عمومی مربوط به تضمین کالا از زمان عقد قرارداد با خریدار خارجی حداقل ۰۷ / ۱۰ (هفت صدم) درصد و حداکثر ۸۰ / ۱ (یک و هشتاد صدم) درصد تعیین میگردد. این تعرفه فقط در مورد قراردادهایی قابل اجراست که مدت زمان پرداخت بهای کالا از زمان حمل از ۱۸۰ روز تجاوز ننماید. (مطابق جدول ضمیمه شماره ۱)
۲– تعرفه تضمین برای ضمانت نامه های عمومی مربوط به تضمین کالا پس از صدور حداقل به میزان ۱۵ /۰ (پانزده صدم) درصد و حداکثر ۵۰ / ۱ (یک و پنجاه صدم) درصد تعیین میگردد. این تعرفه فقط در مورد قراردادهائی قالب اجراست که مدت زمان پرداخت بهای کالا از ۱۸۰ روز تجاوز ننماید. (مطابق جدول ضمیمه شماره ۲).
۳– تعرفه تضمین ضمانت های مخصوص (بیش از۱۸۰ روز) که برای قرارداهای بزرگ و جهت صدور کالاهای سرمایه ای یا کالاهای صنعتی پردوام و نیز خدمات صادراتی بلند مدت مورد استفاده قرار میگیرد و با در نظر گرفتن میانگین زمان خطر تعیین میشود.حداقل این تعرفه برای مدت ۹ ماه به میزان ۶/ ۱۰ (شش دهم) درصد و حداکثر برای مدت ۷۵ ماه به میزان ۶ (شش) درصد میباشد. (مطابق جدول ضمیمه شماره ۳)
۴– در مواردی که صادر کننده تمام صادرات خود را نزد صندوق تضمین نماید صندوق مجاز خواهد بود حداکثر تا بیست (۲۰) درصد کمتر از تعرفه های مندرج در بند های ۱ و۲ و ۳ این تصویبنامه حق تضمین دریافت نماید.
۵– در مورادی که صادر کننده فقط تعدادی از خریداران خارجی را انتخاب و تقاضای تضمین آنها را نزد صندوق بنماید و این امر بنحوی از انحاء موجب افزایش خطرات احتمالی گردد صندوق مجاز خواهد بود حداکثر تا چهل (۴۰) درصد اضافه بر تعرفه های مندرج در بند ۱ و ۲ و ۳ و این تصویبنامه حق تضمین دریافت نماید.
۶– طبقه بندی کشور ها از لحاظ گروههای چهار گانه منرج در جداول پیوست بر حسب ضوابط و معیارهای مورد عمل مؤسسات مشابه در سایر کشورها توسط صندوق بعمل خواهد آمد.
وزیر مشاور و معاون اجرائی نخست وزیر
هادی هدایتی
