هیأت وزیران در جلسه مورخ ۱۳۴۰/۷/۲۹ بنا بر پیشنهاد شماره 3225.8 وزارت دارایی در اجرای قانون راجع به نحوه استخدام مهندسین و کمک مهندسین و تکنیسینها مصوب ۱۳۳۸/۱۰/۲۳ تصویب نمودند:
ماده 1 – منظور از کمک مهندسین و تکنیسینهای مذکور در ماده 1 قانون کسانی هستند که ارزش تحصیلات آنها در رشتههای مربوط به مهندسی وصنعتی به وسیله شورای عالی فرهنگ دیپلم یا فوق دیپلم شناخته شود.
ماده 2 – تبصره 1 ماده یک قانون به شرح زیر اصلاح میشود.
“فارغالتحصیلان دانشکدههای علوم که در کارگاههای فنی – کارخانجات معادن – راهسازی – نقشهبرداری – آزمایشگاههای تخصصی و کنترل و سایر مؤسسات فنی وابسته به دولت در امور فنی مربوط برشته تخصصی خود وارد خدمت شده و یا میشوند بنا بر ارزش تحصیلاتشان (لیسانس – فوق لیسانس – دکترا) از مزایای این قانون بهرهمند خواهند شد”.
ماده 3 – منظور از مؤسسات وابسته به دولت مذکور در مواد مختلف قانون مؤسساتی است که کارمندان آن مشمول مقررات قوانین استخدام کشوری بوده و یا با فرض داشتن نحوه استخدام خاص طبق قوانین مخصوصه خود مصرحاً از مقررات کلی استخدام کشوری تبعیت نموده و احکام استخدامی کارمندان تابعه به موجب مقررات و اساسنامه مربوطه به وسیله اداره کل بازنشستگی کشوری گواهی میشده است.
تبصره – مؤسسات وابسته به دولت که دارای آییننامه استخدامی و بازنشستگی خاص هستند با رعایت مقررات استخدامی خود تصمیم مقتضی اتخاذ خواهند نمود.
ماده 4 – تبصره 2 ماده 2 قانون به شرح زیر اصلاح میشود:
“مشمولین ماده یک در صورتی که ارزش تحصیلات مربوطه آنان از طرف شورای عالی فرهنگ عالی (فوق دیپلم) شناخته شود با پایه دو کمک مهندسی و در صورتی که ارزش تحصیلات مربوطه آنان دیپلم کامل متوسط یا معادل آن شناخته شود با پایه یک کمک مهندسی وارد خدمت خواهند شد”.
ماده 5 – کسانی که حین تصویب قانون مهندسین مورخ ۱۳۳۸/۱۰/۲۳ به علت تعلیق منجر به محکومیت انتظار خدمت یا تقصیر – مرخصی بدون حقوق- انفصال موقت شاغل خدمت نبودهاند پس از اشتغال مجدد پایه آنها با احتساب خدمات گذشته بر اساس ماده 4 قانون از تاریخ اشتغال تعیین گردد.
تبصره – خدمات زائد بر مأخذ تشخیص پایه مشمولین قانون مهندسین جزء توقف در پایه تشخیص شده منظور و در موقع اعطاء ترفیع با رعایت مفاد آییننامه ترفیعات مهندسین قابل احتساب خواهد بود.
وزارت دارایی مکلف است پس از گشایش مجلسین لایحه قانونی آن را تقدیم نماید.
