نظر به احترام و اهمیت مقام معلم در اجتماع و وظیفه و مسئولیت سنگینی که این طبقه در تربیت و تعلیم نسل جوان بر عهده دارد و انتظار خدمت صادقانه و حفظ شئون و احترامشان در جامعه مستلزم تأمین رفاه و معاش ایشان است و با توجه به این که دولت امیدوار است با انجام اقدامات مؤثر در زمینه تقلیل هزینه زندگی که پایه اصلی تأمین معیشت و آسایش عموم کارمندان دولت است یکی از مهمترین مواد برنامه خود را جامه عمل بپوشاند فعلاً برای این که وضع حقوق معلمینی که دارای حقوق کمتری هستند بهبود یابد با در نظر گرفتن میزان کار و معلومات آنها و مخصوصاً با توجه به مقدورات مالی دولت که مضیقه آن بر احدی پوشیده نیست، هیأت وزیران در جلسه پنجشنبه ۲۱ اردیبهشت ماه ۱۳۴۰ مقررات زیر را تصویب نمودند:
۱ – حقوق پایههای کمک آموزگاری برابر حقوق همپایه حداکثر اداری و حقوق پایه ده معادل است با حقوق پایه نه به اضافه (۱۰).
۲ – حقوق پایههای آموزگاری برابر حقوق همپایه کمک مهندسی.
۳ – حقوق پایههای دبیری (لیسانسیه) برابر حقوق همپایه مهندسی .
۴ – کسانی که دارای پایه دبیری بوده ولی دانشنامه لیسانس نداشته باشند صدی بیست کمتر از حقوق همپایه دبیر لیسانسیه دریافت خواهند داشت.
۵ – حداقل پرداختی به کمک آموزگاران و آموزگاران و دبیران رسمی که تمام ساعات را به تدریس و یا به شغل مدیریت یا نظامت اشتغال دارند و همچنین آموزگاران پیمانی که دارای گواهینامه کامل متوسطه باشند ماهیانه پنج هزار ریال و سایر آموزگاران ماهیانه چهار هزار ریال خواهد بود.
۶ – مزایای دبیران و آموزگاران و کمک آموزگاران مشمول این تصویبنامه بر اساس اشل سابق پرداخت خواهد شد. و حق لیسانس و دبیران لیسانسیه از تاریخ استفادهکامل از این تصویبنامه قطع میشود.
۷– [اصلاحی ۱۳۴۰/۰۸/۲۴]
دارندگان رتبههای اداری و آموزگاری و کمک آموزگاری که دارای مدرک تحصیلی لیسانس بوده یا بشوند چنانچه پنج سال سابقه تدریس در تهران و یاسه سال سابقه تدریس در شهرستانها داشته یا دارا شوند و عملاً در تمام ساعات به تدریس اشتغال داشته باشند میتوانند رتبه خود را به دبیری تبدیلنمایند مشروط بر این که پس از تبدیل لااقل پنج سال منحصراً به تدریس اشتغال ورزند.
۸- [اصلاحی ۱۳۴۰/۰۸/۲۴]
دارندگان رتبه اداری یا کمک آموزگاری که به شغل مدیریت و نظامت یا تدریس اشتغال داشته و دارای دیپلم کامل متوسطه باشند یا بشوند چنانچه سه سال سابقه تدریس داشته و یا دارا شوند در صورت داشتن دیپلم متوسطه یا چهار سال سابقه تدریس میتوانند رتبههای خود را به آموزگاری تبدیل نمایند مشروط بر این که پس از تبدیل لااقل پنج سال به شغل آموزشی اشتغال ورزند و در صورت عدم اشتغال به شغل آموزشی رتبه آنان به رتبه اولیه تبدیل خواهد شد. ملاک تبدیل پایهها در این ماده و ماده هفت قوانین فعلی و میزان حقوق دریافتی قبل از تصویبنامه شماره ۳۷۹۰ – ۱۳۴۰.۲.۲۳ میباشد.
۹ – دارندگان پایههای اداری که مدرک تحصیلی آنان حداقل گواهینامه کامل متوسطه باشد مادامی که منحصراً در تمام ساعات تدریس یا مدیریت ونظافت اشتغال دارند از نصف مجموع حقوق پایه خود و هم پایه آموزگاری استفاده خواهند نمود و در صورتی که مدرک تحصیلی آنان حداقل لیسانس باشد از نصف مجموع حقوق پایه خود و همپایه دبیری بهرهمند خواهند گردید استفاده از نظام و مدیران از این کمک مشروط بر این است که از فوقالعاده کار و حق فنی استفاده ننمایند.
۱۰ – دارندگان پایههای آموزشی که به شغل اداری اشتغال دارند در صورتی میتواند از این اشل استفاده کنند که حداقل پانزده سال سابقه خدمت داشتهباشند در غیر این صورت باید تا رسیدن به حد نصاب مذکور علاوه بر شغل اداری هفتهای شش ساعت بدون دریافت حقالتدریس تدریس نمایند.
۱۱ – وزارت دارایی موظف است اعتبار لازم جهت اجرای این تصویبنامه را در اختیار وزارت فرهنگ بگذارد. وزارت فرهنگ نسبت به اعتبار مذکور حد نصابی برای اجرای این تصویبنامه تعیین و پس از تصویب هیأت وزیران پرداخت خواهد نمود.
۱۲- [الحاقی ۱۳۴۰/۰۴/۲۴]
دولت پس از افتتاح مجلسین مجوز قانونی این تصویب نامه را تحصیل خواهد نمود.
