اجازه امضای موافقت‌نامه اعطای اعتبار به سودان جهت خرید نفت خام از صادرکنندگان سنتی نفت ایران به آن کشور

تاریخ تصویب: ۱۳۵۳/۰۲/۰۷
شماره ثبت: ۲۲۵۲ - 1353/02/08
تاریخ انتشار: ۱۳۵۳/۰۲/۰۸

هیئت وزیران در جلسه مورخ 1353/2/7 بنا به پیشنهاد شماره ۲۲۴۱ مورخ ۷ /۲ / ۱۳۵۳ وزارت دارائی و پیرو تصمیم متخذه جلسه مورخ ۱۳۵۳/۱/۱۷ هیئت وزیران مبنی بر تایید پروتکل اولین اجلاسیه کمیسیون مشترک ایران و سودان برای همکاریهای بازرگانی و اقتصادی بین دو کشور به جناب آقای محمود کاشفی معاون وزارت دارائی اجازه دادند که موافقت نامه‌ای را که بر اساس شرایط پروتکل مذکور برای اعطای اعتبار به سودان جهت خرید نفت خام از صادرکنندگان سنتی نفت ایران به آن کشور به دولت جمهوری دموکراتیک سودان تنظیم گردیده و متن انگلیسی و ترجمه فارسی آن ضمیمه است و همچنین اسناد و مدارک مربوط به آن را به نمایندگی از طرف دولت شاهنشاهی ایران امضاء و مبادله نمایند.


موافقت نامه اعتبار بین دولت شاهنشاهی ایران و دولت جمهوری دمکراتیک سودان

دولت شاهنشاهی ایران (که از این پس “طرف ایرانی” نامیده میشود) و دولت جمهوری دموکراتیک سودان (که از این پس “طرف سودانی” نامیده میشود) نسبت به پیشبرد و توسعه روابط اقتصادی فیمابین ایران علاقه نموده اند و بدین منظور با توجه به پروتکل نخستین اجلاسیه کمیسیون مشترک ایران و سودان در زمینه همکاریهای تجاری و اقتصادی مورخ ۱۴ مارس ۱۹۷۴ به شرح زیر توافق مینمایند:

ماده اول
طرف ایرانی اعتباری به دلار آمریکائی در اختیار طرف سودانی قرار میدهد تا در خریدهائی که طرف سودانی در زمینه نفت خام ایران از صادر کنندگان سنتی خود بعمل میآورد تسهیلاتی صورت پذیرد. مدت برقراری این اعتبار یک سال است که از اول آوریل ۱۹۷۴ آغاز خواهد شد.خریدهای مذکور حداکثر یکصد هزار تن متر مفت خام ایران در هر ماه خواهد بود.

ماده دوم
اعتبار مذکور در ماده اول فوق، هیچگاه نباید از دو سوم ارزش خوب هر محموله نفت خام ایران که از اول آوریل ۱۹۷۴ توسط سودان خریداری میشود تجاوز نماید. یک سوم باقیمانده ارزش خوب هر محموله، توسط سودان از محل منابع خود که خارج از این موافقت نامه می باشد پرداخت خواهد گردید.

ماده سوم
به اعتبار مذکور بهره ای بنرخ پنج درصد (۵٪) در سال نسبت به مانده بازپرداخت نشده اعتبار تعلق خواهد گرفت که از اول آوریل ۱۹۷۵ سالیانه توسط طرف سودانی به دلار آمریکائی پرداخت خواهد شد.

ماده چهارم
بازپرداخت مبلغ اصل اعتبار مذکور در فوق، شامل یک دوره مهلت سه ساله خواهد بود و به دلار آمریکائی در شش قسط مساوی متوالی سالیانه که از اول آوریل ۱۹۷۸ شروع میشود و سررسید آخرین قسط آن اول آوریل ۱۹۸۳ فرا میرسد انجام خواهد گرفت، مگر اینکه قبل از هر مرتبه بازپرداخت، قسمتی یا تمام آن بازپرداخت در نتیجه اقداماتی که در زمینه خرید کالا توسط ایران از سودان بین دو طرف این موافقت نامه انجام میشود تسویه گردد.

ماده پنجم
کلیه قراردادها، صورتحساب ها، اعتبارات اسنادی و سایر مدارک مربوط به این موافقت نامه به دلار آمریکائی خواهد بود.

ماده ششم
بانک مرکزی ایران، که بعنوان عامل طرف ایرانی عمل می نماید، در دفاتر خود یک حساب اعتبار بنام ” حساب اعتبار دولت جمهوری دمکراتیک سودان” افتتاح و نگهداری خواهد کرد. بانک سودان، که بعنوان عامل طرف سودانی عمل مینماید، از این حساب استفاده خواهد کرد. وجوهی که در اجرای پرداختهای مورد درخواست بانک سودان به بدهکار این حساب ریخته میشود موید پرداختهائی است که طبق این موافقتنامه توسط طرف ایرانی بعمل میآید. بانک مرکزی ایران مبلغ هر یک از این پرداختها را با بهره متعلقه بحساب بدهکار و هر یک از پرداختهای بابت اصل و بهره متعلقه مربوط را بتفکیک واریزهای مربوط بحساب بستانکار خواهد گذارد.

ماده هفتم
چنانچه طرف سودانی در هر یک از پرداختهای بابت اصل یا بهره حساب اعتبار که در ماده ششم این موافقت نامه تعریف شده است، ظرف شصت (۶۰) روز پس از اینکه سررسید مربوطه فرا رسید قصور نماید، طرف ایرانی باختیار خود می تواند از طریق اخطار کتبی به طرف سودانی جمع مبلغ اصل بازپرداخت نشده اعتبار را همراه با بهره متعلقه فوراً حال و قابل پرداخت اعلام نماید.

ماده هشتم
پرداخت هر کدام یا تمام هزینه ها از جمله هر گونه حق ثبت، مالیات، عوارض، عوارض گمرکی، حقوق، کسورات یا کسورات ذخیره شونده که در زمان حال یا بعداً توسط هر مقام مرکزی یا محلی سودان در مورد این موافقت نامه وضع شود بعهده طرف سودانی خواهد بود بطوریکه کلیه مبالغی که بموجب این موافقت نامه به طرف ایرانی قابل پرداخت می باشد بصورت کامل و معاف از هرگونه کسوری پرداخت شود.

ماده نهم
طرف سودانی موافقت می نماید که از تاریخ تنفیذ این موافقت نامه و تا زمانیکه هرگونه مبلغ موضوع این موافقت نامه پرداخت نشده باقی بماند تعهدات طرف سودانی در قبال این موافقت نامه برابر خواهد بود با کلیه بدهی دیگر طرف سودانی برای هرگونه اعتباری که بآن داده شده و همچنین برابر خواهد بود با تعهدات دیگر طرف سودانی ناشی از ضمانتهای مربوط به پول استقراض شده، بدون اینکه بدلیل الویت تاریخ صدور یا وثیقه مربوطه یا هرگونه شرایط دیگری نسبت بیکدیگر امتیازی داشته باشند.

ماده دهم
هرگونه اختلافی که احیاناً از تفسیر یا اجرای این موافقت نامه بروز نماید بطور دوستانه از طریق مذاکره مستقیم حل و فصل خواهد شد. چنانچه طرفهای مربوط از طریق چنین مذاکره ای به نتیجه نرسند این اختلاف تحت مقررات سازش و داوری اطاق بین المللی تجارت توسط یک یا چند داور که طبق مقررات مذکور تعیین می شوند حل و فصل خواهد گردید.
محل داوری پاریس، فرانسه یا هر مکان دیگری که مورد نواقص طرفین قرار گیرد خواهد بود.قضاوت درباره این حکم را می توان به هر محکمه ذیصلاحی ارجاع نمود یا اینکه می توان از چنین محکمه ای پذیرش حکم مزبور و صدور دستور اجرای آنرا (بسته بمورد) درخواست نمود.

ماده یازدهم
این موافقت نامه و حقوق و تعهدات عاقدان این موافقت نامه تابع قوانین ایران بوده و بر اساس این قوانین مورد استنباط و تفسیر قرار خواهد گرفت.

ماده دوازدهم
بانک مرکزی ایران و بانک سودان بمنظور اجرای این موافقت نامه به اتخاذ یک روش فنی ….موافقت می نمایند.

ماده سیزدهم
این موافقت نامه زمانی قابل اجراء خواهد شد که مدارکی که در آنها این موافقت نامه مورد تصویب مقامات ذیصلاح دولتین مربوط قرار گرفته، مبادله گردند.

ماده چهاردهم
کلیه مکاتبات مربوط به این موافقت نامه بنشانی های زیر خواهد بود:
۱- نشانی طرف ایرانی:
وزارت دارائی
تهران – ایران
نشانی تلگرافی: وزارت دارائی – تهران
۲- نشانی طرف سودانی:
وزارت دارائی و اقتصاد کشور
خارطوم، سودان
نشانی تلگرافی: مالیسودان – خارطوم
این موافقت نامه در تهران در دو نسخه بزبان انگلیسی که هر دو نسخه واجد اعتبار یکسان می باشد امضاء گردید.
از طرف :
دولت شاهنشاهی ایران
از طرف:
دولت جمهوری دمکراتیک سودان

دسته‌ها