ماده 1 – روز جمعه روز تعطیل هفتگی کارگران با استفاده از مزد میباشد.
تبصره – در صورتی که با موافقت کارگر روز معین دیگری در هفته برای تعطیل تعیین شود روز مزبور در حکم تعطیل هفتگی خواهد بود.
ماده 2 – در صورتی که کیفیت و اوضاع و احوال کار بنحوی باشد که انجام کار در روز یا روزهای تعطیل را ایجاب نماید کارفرما میتواند تمام یا قسمتی از کارگران را برای انجام کار در روزهای مزبور نگاهدارد.
ماده 3 – کارگرانی که روزهای تعطیل هفتگی را طبق مقررات ماده 2 کار میکنند پس از برطرف شدن اوضاع و احوالی که کار در روزهای تعطیل هفتگی را ایجاب نموده است بتعداد روزهای مزبور حق استفاده از مرخصی با استفاده از مزد را در همان سال خواهند داشت.
تبصره – تاریخ استفاده از مرخصی مزبور با موافقت طرفین تعیین خواهد شد. در صورت عدم توافق نظر نماینده وزارت کار و امور اجتماعی قطعی است.
ماده 4- در صورتی که روزهای کار کارگر در هفته کمتر از شش روز باشد و یا اینکه در عرض هفته برای کارفرمایان متعدد کار کند مزد روز تعطیل هفتگی به نسبت روزهای کار در هفته و یا به نسبت مزدی خواهد بود که از هر کارفرما دریافت میکند. روزهای مرخصی موضوع ماده 3 نیز بهمین نسبت به احتساب خواهد گردید.
این آئیننامه مشتمل بر چهار ماده و دو تبصره در جلسه ۱۳۵۳/۱۱/۱۱ شورایعالی کار کشاورزی بتصویب رسید.
وزارت کار و اموراجتماعی
